De maagd van Orléans

Een monumentale grand opéra

Tsjaikovski baseerde zijn opera op het gelijknamige toneelstuk van Friedrich Schiller. Net als in dat stuk wordt Jeannes vastberadenheid op de proef gesteld door een plotselinge liefde voor de vijandelijke ridder Lionel. Met dit werk creëerde Tsjaikovski zijn eigen variant op de Franse grand opéra, waarin grootschalige historische thema’s op indrukwekkende wijze worden uitgewerkt.

Een actueel perspectief 

In plaats van de historische, romantische setting van Tsjaikovski kiest regisseur Tcherniakov voor een moderne rechtszaal. Hierin staat Jeanne in het middelpunt van een proces dat gericht is op haar als individu, en wordt ze geconfronteerd met haar eigen keuzes en overtuigingen. Zo wordt haar strijd niet alleen die van een historische heldin, maar ook van een mens die haar vraagtekens zet bij de heersende normen en die probeert zichzelf trouw te blijven in een corrupte maatschappij.

Tcherniakov laat de personages menselijk en kwetsbaar naar voren komen, en speelt met de afwisseling tussen grootse massascènes en juist intieme momenten. Eerder werden zijn visueel fascinerende ensceneringen bij De Nationale Opera (De legende van de onzichtbare stad Kitesj en het meisje Fevronja, Prins Igor) al lovend ontvangen. 

Sterke cast en muzikaal debuut

Dirigent Valentin Uryupin maakt zijn debuut bij De Nationale Opera en leidt het Nederlands Philharmonisch. De veeleisende titelrol wordt vertolkt door Elena Stikhina, die afgelopen september nog schitterde in Tosca: “Stikhina mag met recht een stersopraan worden genoemd”, schreef de Volkskrant daarover. Daarnaast is er een grote rol weggelegd voor het Koor van De Nationale Opera, dat met ongeveer honderd zangers een onvergetelijke indruk zal maken.