David Dawson

David Dawson

Associate artist

De Brit David Dawson (Londen, 1972) is een van de meest toonaangevende balletchoreografen van dit moment. Zijn creaties werpen een nieuw licht op de klassieke ballettechniek en zijn oeuvre wordt wereldwijd, door critici en publiek, geprezen. Dawson danste van 1995 tot 2000 bij Het Nationale Ballet en was er van 2004 tot 2006 huischoreograaf. Sinds 2015 is hij als ‘associate artist’ opnieuw verbonden aan het gezelschap. Dezelfde functie bekleedt hij sinds 2000 ook bij het Semperoper Ballett in Dresden. Al eerder, van 2007 tot 2012, was hij huischoreograaf bij dit gezelschap, alsook bij Ballet Vlaanderen in Antwerpen.

Dawsons choreografieën worden in meer dan 25 landen gedanst en staan op het repertoire van topgezelschappen in heel Europa en in Amerika, Azië en Oceanië, waaronder The Royal Ballet en English National Ballet in Londen, het Scottish Ballet, Koninklijk Zweeds Ballet, Staatsballett Berlin, Bayerisches Staatsballett in München, Ballet National de Marseille, Wiener Staatsballett, San Francisco Ballet, Boston Ballet, Pacific Northwest Ballet, Pennsylvania Ballet, Singapore Dance Theatre, West Australian Ballet en Royal New Zealand Ballet. Als eerste Britse choreograaf creëerde Dawson een werk voor het legendarische Marijinski Ballet in Sint-Petersburg, Reverence, waarvoor hij de hoogste Russische theaterprijs kreeg, de Golden Mask Award.

In 2000 maakte Dawson zijn eerste grootschalige choreografie voor Het Nationale Ballet: A Million Kisses to My Skin. Daarna volgden een groot aantal werken voor het gezelschap, vaak met belangrijke nominaties en prijzen tot gevolg. Zo werd hij voor The Grey Area (2002) genomineerd voor de Britse Critics’ Circle National Dance Award en sleepte hij voor 00:00 (2004) en Overture (2013) nominaties in de wacht voor de Zwaan voor Meest Indrukwekkende Dansproductie. Voor The Gentle Chapters (2006) ontving Dawson zowel de Benois de la Danse Award als de Choo San Goh Award. Edo Wijnen, tweede solist van Het Nationale Ballet, werd voor zijn solorol in Dawsons Citizen Nowhere (2017) genomineerd voor de Zwaan voor Meest Indrukwekkende Dansprestatie en won voor dezelfde rol een jaar later de Alexandra Radius Prijs.

Recente creaties van Dawson bij Het Nationale Ballet zijn het avondvullende Tristan + Isolde (2018) en Requiem (2019). In het Holland Festival 2021 beleeft Dawsons The Four Seasons zijn Nederlandse première, waarvoor hij genomineerd is voor de Saxon Dance Prize. In 2010 werd Dawson voorts genomineerd voor de Britse Critics’ Circle National Dance Award en de Benois de la Dance Award voor zijn herbewerking van Faun(e) voor het English National Ballet. Tot de avondvullende werken die hij creëerde, behoren naast Tristan + Isolde ook eigentijdse interpretaties van Het Zwanenmeer (Scottish Ballet) en Giselle (Semperoper Ballett).

Dawson was onder meer jurylid bij de Benois de la Danse in Moskou en het Dance Open International Ballet Festival in Sint-Petersburg. In 2019 kreeg hij de erefunctie van ‘artistic patron’ bij het Junior Ballet van Antwerpen en die van ‘choreographer laureate’ bij de European School of Ballet in Amsterdam.

  • 2019: Nominatie Saxon Dance Price voor The Four Seasons
  • 2019: Nominatie Isadora Duncan Award voor Anima Animus
  • 2014: Nominatie Britse Critics' Circle National Dance Award voor Beste Klassieke Choreograaf, The human seasons
  • 2013: Nominatie Zwaan voor Meest Indrukwekkende Dansproductie, Overture
  • 2010: Benois de la Danse voor Beste Choreograaf, Faun(e)
  • 2010: Nominatie Britse Critics’ Circle National Dance Award voor Beste Klassieke Choreograaf, Faun(e)
  • 2006: Golden Mask Award (Rusland) voor Reverence
  • 2006: Choo San Goh Choreography Award (China) voor The Gentle Chapters
  • 2005: Nominatie Britse Critics’ Circle National Dance Award voor Beste Klassieke Choreograaf, The Grey Area
  • 2003: Benois de la Danse voor Beste Choreograaf, The Grey Area
  • 2003: Nominatie Zwaan voor Meest Indrukwekkende Dansproductie, 00:00
  • 1992: Nominatie Beste Nieuwkomer van het seizoen, Dance & Dancers magazine
  • 1991: Winnaar Prix de Lausanne (Zwitserland)
  • 1991: Winnaar Alicia Markova Award

Foto: Oliver Look