Hector Berlioz
Hector Berlioz (1803–1869) was een Franse componist, dirigent en musicus. Hij geldt als een van de grote vernieuwers van de negentiende-eeuwse muziek. Met zijn ideeën over vorm en instrumentatie drukte hij een blijvend stempel op de muziekgeschiedenis.
Berlioz werd geboren in La Côte-Saint-André, in het zuidoosten van Frankrijk. Zijn vader zag voor hem een toekomst in de geneeskunde, maar die richting bleek niets voor Berlioz. Tegen de wens van zijn familie in koos hij voor de muziek en ging hij studeren aan het Conservatoire de Paris.
In de jaren daarna ontwikkelde Berlioz een geheel eigen stijl. Zijn doorbraak kwam met Symphonie fantastique (1830), een werk dat sterk werd geïnspireerd door zijn obsessieve liefde voor de Ierse actrice Harriet Smithson.
Ook schreef hij werken als Harold en Italie, Roméo et Juliette, La Damnation de Faust, het Requiem en de opera Les Troyens. In deze muziek speelt het orkest een centrale rol: niet alleen als begeleiding, maar ook als middel om sfeer, drama en verbeelding op te roepen. Juist omdat zijn werk zo vernieuwend was, stuitte Berlioz in Frankrijk vaak op weerstand. Buiten Frankrijk vond hij sneller erkenning, onder meer als dirigent.
Het huwelijk tussen Berlioz en Harriet Smithson hield uiteindelijk geen stand. In 1854 trouwde Berlioz met zangeres Marie Recio. In zijn latere jaren kreeg hij te maken met gezondheidsproblemen. Hij overleed in 1869 in Parijs.