De Nationale Opera presenteert

Lucio Silla Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)

Deze productie was te zien in december 2004

LUCIO SILLA

Wolfgang Amadeus Mozart
Dramma per musica in tre atti, KV 135
Libretto van Giovanni De Gamerra
Wereldpremière 26 december 1772, Regio Ducal Teatro, Milaan

 

DEZE PRODUCTIE

Nieuwe productie
Première 3 december 2004

Over de opera

Als opdrachtwerk voor Milaan is 'Lucio Silla' de vrucht van Mozarts succesvolle eerste Italiaanse reis. Dit in het voorchristelijke Rome gesitueerde werk, waarin de titelheld alom door intriges belaagd wordt, ging aanvankelijk gebukt onder een zwak libretto, dat pas dankzij een bewerking van Metastasio zijn definitieve vorm kreeg. Hoewel Mozart zich formeel nog aan de conventies van de opera seria houdt, geeft dit werk, dat rijk is aan aria’s en slechts weinig ensembles telt, toch al duidelijk blijk van het vooruitgangsstreven van de nog pas zestienjarige componist. De titelheld kan worden gezien als een voorloper van Mozarts laatste tenorheld Tito, want na een spel vol complicaties, waarin goed en kwaad niet altijd duidelijk te onderscheiden zijn, kiest ook Silla er uiteindelijk voor om mildheid jegens zijn politieke tegenstanders en liefdesrivalen te laten prevaleren. 

‘Mozarts fantasie werd in klankvormen gegoten met een spontaneïteit en een energie die aan een natuurkracht doen denken.’ - Norbert Elias

 

Het verhaal

I
De dictator Lucio Silla oefent in Rome de absolute macht uit. Hij heeft talrijke notabelen verbannen, onder wie senator Cecilio. Deze is in het geheim naar Rome teruggekeerd en ontmoet aan de rand van de stad zijn vriend Cinna. Cecilio vraagt Cinna om nieuws over zijn verloofde, Giunia. Cinna zegt hem dat Silla haar heeft wijsgemaakt dat Cecilio is gestorven, omdat hij zélf verliefd op haar is. Om Giunia voor zich te winnen vraagt Silla zijn zuster, Celia, voor hem te bemiddelen. Giunia weigert echter en Silla bedreigt haar. Giunia trekt zich terug in het mausoleum van haar voorvaderen. Zij roept de geesten van haar vader en van haar verloofde aan. Cecilio verschijnt echter in levenden lijve en beiden bezingen het geluk opnieuw verenigd te zijn.

II                             
Silla wil Giunia ten overstaan van het volk tot vrouw nemen in de hoop dat ze dan niet durft te weigeren. Cecilio hoort dit en wil Silla doden, maar wordt daarvan door Cinna weerhouden. Celia is verliefd op Cinna, maar durft hem haar liefde niet te verklaren. Hij houdt ook van haar, maar zijn liefde is minder sterk dan zijn haat jegens haar broer. Giunia weigert in te gaan op het plan van Cinna om Silla's huwelijksaanzoek te aanvaarden en hem vervolgens in het echtelijk bed te vermoorden. Cinna besluit dat hij zelf de tiran uit de weg zal ruimen. Als Silla in de senaat Giunia tot zijn bruid uitroept, weigert zij, tot zijn grote woede. Cecilio komt met getrokken zwaard binnen en wordt samen met zijn verloofde gevangen genomen.

III
In de gevangenis wordt Cecilio bezocht door Cinna en Celia. Cinna vraagt Celia om bij haar broer te pleiten voor vergiffenis. Zij stemt hierin toe. Giunia en Cecilio nemen afscheid van elkaar. Ze zijn ervan overtuigd dat zij ter dood gebracht zullen worden. Silla is echter zo ontroerd door hun trouwe liefde dat hij iedereen vergeeft. Cecilio kan met Giunia trouwen, Cinna met Celia.

Team, Cast en Koor

Muzikale leiding 
Adam Fischer
Regie / Dramaturgie 
Jossi Wieler,
Sergio Morabito
Decor / Kostuums 
Anna Viebrock
Licht 
David Finn
Koor 
Koor van De Nederlandse Opera
Instudering koor 
Winfried Maczewski
Lucio Silla 
Jeffrey Francis
Giunia 
Mary Dunleavy
Cecilio 
Kristine Jepson
Lucio Cinna 
Cyndia Sieden
Celia 
Henriette Bonde-Hansen
Aufidio 
Johannes Chum

Nederlands Kamerorkest

Het Nederlands Philharmonisch Orkest | Nederlands Kamerorkest behoort als vaste orkestpartner van De Nationale Opera tot de beste Europese operaorkesten. Marc Albrecht is sinds 2011 chef-dirigent van het NedPhO|NKO en van De Nationale Opera.

Het NedPhO|NKO presenteert zich nationaal en internationaal ook in een gevarieerde concertprogrammering. Thuiszaal is Het Koninklijk Concertgebouw. Het orkest verbindt artistieke excellentie met gastvrijheid voor een breed publiek en neemt verantwoordelijkheid voor de toekomst met omvangrijke programma’s voor educatie en talentontwikkeling. Klassieke muziek wordt zo bereikbaar voor iedereen.

 

    do 30 jan De Telegraaf

    Met een jachtig en bits uitgevoerde ouverture zetten de muzikaal leider Adam Fischer en het authentiek-achtig spelende Nederlands Kamerorkest de toon voor een tegendraadse, scherp geëtste en gedetailleerde interpretatie, die even bewonderenswaardig als op de lange duur buitengewoon vermoeiend is. (...) Een sterk punt in Fischers benadering is overigens de bijzondere aandacht voor de recitatieven, meestal de sluitpost op de begroting maar hier van essentieel belang. (....) De Nederlandse Opera heeft goede zangers geëngageerd, die niettemin de grootste moeite blijken te hebben met Mozarts ongebreidelde versieringskunst (...). Ware hartstocht is slechts te vinden bij de intens zingende Kristine Jepson (Cecilio) (...).

    do 30 jan Trouw

    Lucio Silla brengt het niet verder dan een saai ‘leerstuk’: aan de oren sleuren de regisseurs de toeschouwer mee naar hun semi-geënsceneerde visie. (...) Kleine regievondsten zijn er wel, maar veel is achterhaald en clichématig. Het loonde om de ogen dicht te doen en te genieten van de prachtige coloraturen van de beweeglijke Cyndia Sieden, die in zang en spel uitblonk. Muzikaal klonk de voorstelling met het Nederlands Kamerorkest onder Adam Fischer afgewogen en goed op orde. (...) Jeffrey Francis zong en speelde vrijuit de verkreukelde en twijfelende tiran, die tot slot liever burger is en de macht afwerpt.

    do 30 jan Die Welt

    Mit vielen Zwischentönen, spontaner Lebendigkeit und immer aufmerksam dirigiert Adam Fischer das Niederländische Kammerorchester (...). Selten war ein besseres und ausgewogeneres Mozart-Sängerensemble zu hören als in diese Produktion (...). Das Regieteam Jossi Wieler und Sergio Morabito (...) hat es geschafft, die langen Arien mit szenischem Witz zu füllen, ohne in die Albernheit abzugleiten. (...) Amsterdam hat mit seiner szenisch intelligenten und musikalisch wundervollen Aufführung bewiesen, daß Lucio Silla gelegentlich auf die Bühne gehört.