De Nationale Opera presenteert

MITRIDATE, RE DI PONTO Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)

Deze productie was te zien in maart 1992

Mitridate, re di Ponto

Wolfgang Amadeus Mozart
Opera seria in tre atti
Libretto van Vittorio Amadeo Cigna-Santi
Wereldpremière 26 december 1770, Teatro Regio Ducale, Milaan

Deze productie

Nieuwe productie
Première 5 maart 1992

Het verhaal

Mitridate, koning van het Pontische rijk - gelegen aan de zuidkust van de Zwarte Zee - voert al lange tijd een verbeten strijd met de Romeinen. Hij keert nu, na een nederlaag, naar zijn land terug. In de haven van de stad Nymphaea legt hij aan.

Tijdens zijn afwezigheid zijn hem geruchten ter ore gekomen over een eventuele ontrouw van zijn thuis achtergebleven verloofde Aspasia en zijn oudste zoon Farnace. Om hun reacties te peilen liet hij vóór zijn thuiskomst het gerucht verspreiden dat hij in de veldslag is gevallen. De stadsgouverneur van Nymphaea, Arbate, wordt opgedragen de reacties en gedragingen van beiden nu in de gaten te houden.
 
Farnace heeft inderdaad geprobeerd Aspasia tot een huwelijk te dwingen. Zij wijst hem echter af en roept de hulp in van zijn broer Sifare, met wie ze in het geheim verliefdheid deelt.
Mitridate verneemt bij zijn terugkeer van Arbate de geruchten rond Aspasia's ontrouw. Mitridate weet zich door zijn geliefde èn door zijn zoon bedrogen. Hij zweert een bloedige wraak.
 
Ismene, de aanstaande bruid van Farnace die Mitridate als oorlogsbuit heeft meegebracht, merkt dat haar aanstaande echtgenoot niet in haar is geïnteresseerd.Ondanks haar liefde voor hem, wil ook zij deze ontrouw vergelden Farnace heeft intussen met de Romeinse spion Marzio in het geheim een aanval op Nymphaea georganiseerd.
 
Mitridate gelooft niet in Aspasia's onschuld en in zekere zin heeft hij gelijk: Aspasia houdt weliswaar niet van Farnace, maar wel van Sifare. Beiden hebben echter nooit toegegeven aan hun gevoelens en beiden worden innerlijk verscheurd door plicht en liefde.
 
Mitridate vermoedt inmiddels dat Farnace met de Romeinen heult. Om ook hier achter de waarheid te komen stelt hij zijn zoon opnieuw op de proef: hij draagt hem op om Rome te veroveren. Farnace adviseert het moeizaam tot stand gekomen staakt-het-vuren met de Romeinen te handhaven, waarmee hij zich volgens Mitridate verraadt als een Romeinse spion. Hij wordt gevangen genomen.
 
Mitridate stelt vervolgens Aspasia op de proef: hij deelt haar mee dat ze Farnace niet kan huwen. Aspasia beweert, ondanks haar liefde voor Sifare, te willen trouwen met Mitridate. Nu blijkt dat ook zijn tweede zoon hem heeft verraden, wil Mitridate hen alledrie wreken. Nu ze het leven niet kunnen delen, wensen Aspasia en Sifare in de dood met elkaar verenigd te worden.
 
Voordat Mitridate zijn wraak tot uitvoer kan brengen, vallen de Romeinen Nymphaea binnen. Voordat hij zich in het gevecht stort, veroordeelt hij Aspasia tot het drinken van de gifbeker. De gevangen genomen Sifare weerhoudt haar hiervan en, ondanks de onrechtvaardigheid van z'n vader jegens hem, besluit hij Mitridate te hulp te snellen in zijn strijd tegen de vijand. Marzio probeert inmiddels met enkele andere Romeinen Farnace uit zijn gevangenis te bevrijden. Hij moet de nieuwe koning worden die Rome gunstig gezind is. Maar Farnace krijgt gewetenswroeging en ziet af van zijn ambities.
 
Mitridate, in wanhoop over het verraad van beide zonen en zijn geliefde, pleegt zelfmoord. Ontroerd door de moedige strijdlust van Sifare en de ommezwaai van Farnace vergeeft hij echter allen voordat hij sterft, in de wetenschap dat zijn zoons en hun geliefden zijn verzet tegen Rome zullen voortzetten.

Team en Cast

Muzikale leidng 
Hartmut Haenchen / Julian Reynolds
Regie 
Pierre Audi
Decor 
Michael Simon
Kostuums 
Jorge Jara
Licht 
Jean Kalman
Orkest 
Nederlands Kamerorkest
Cembalo 
Julian Reynolds
Continuo 
Menno van Delft, cembalo
Herre-Jan Stegenga, cello
Mitridate 
Bruce Ford
Sifare 
Richard Croft
Aspasia 
Susan Patterson / Lillian Watson
Farnace 
Jochen Kowalski / Jeffrey Gall
Ismene 
Alexandra Coku
Marzio 
Charles Workman
Arbate 
Hein Meens