De Nationale Opera presenteert

ARIADNE AUF NAXOS Richard Strauss (1864-1949)

Deze productie was te zien in januari 1989

ARIADNE AUF NAXOS

Richard Strauss
Oper in einem Aufzug nebst einem Vorspiel
Libretto van Hugo van Hofmannsthal
Wereldpremière 4 oktober 1916, Hofoper, Wenen

Deze productie

Nieuwe productie
Première 18 januari 1989

Het verhaal

VOORSPEL

In het huis van een rijke heer zal men een opera van een jonge componist spelen, ‘Ariadne auf Naxos’. Omdat de heer des huizes naast dit serieuze werk zijn gasten ook nog iets vrolijks wil bieden, zal een komisch naspel door Zerbinetta en haar commedia delTarte gezelschap de nodige ontspanning geven. De componist is verontwaardigd over dat idee: zo’n naspel zal immers iedere waarde aan zijn werk ontnemen. De Haushofmeister kondigt aan dat beide stukken tegelijkertijd moeten worden opgevoerd, en alles moet om precies negen uur klaar zijn vóór het vuurwerk. De artiesten zelf moeten maar zien hoe ze dat voor elkaar krijgen.
 
De componist is niet minder radeloos dan de zangers en komedianten, maar de handige Zerbinetta weet raad en om haar doel te bereiken, weet ze de componist zo te bekoren, dat hij alles ‘met andere ogen’ beziet en voor hij tot bezinning komt, is de voorstelling al begonnen.
 
OPERA
 
Op het eenzame eiland Naxos. Voor een rots ligt Ariadne, verlaten door Theseus. Najade, Echo en Dryade hebben haar met hun zang in sluimer gewiegd en voor korte tijd Ariadne’s wanhoop verzacht. Bij haar ontwaken geeft zij zich weer aan haar smart over en hoopt dat de dood haar daarvan spoedig zal verlossen.
 
Zerbinetta en haar komedianten overleggen, hoe zij Ariadne kunnen troosten en opvrolijken. In haar verlangen naar de dood let zij nauwelijks op de vrolijke gestalten om haar heen: haar enig wachten is op Hermes, de bode der góden, die haar naar de rust in het dodenrijk zal gebieden. Zerbinetta stuurt haar gezelschap weg en tracht Ariadne te bekeren tot haar eigen, even natuurlijke als lichtzinnige, opvatting over leven en liefde. Ariadne wendt zich af. De vier komedianten zetten hun spel voort, dat tenslotte uitloopt op een liefdesspel tussen Harlekin en Zerbinetta, en glippen dan weg.
 
De nymfen verschijnen weer en kondigen de komst van een jonge god aan, wiens stem zij gehoord hebben. Als in een droom verward, verschijnt Ariadne. Zij begroet de stralende jonge god als de verwachte bode van de dood, die haar zal verlossen en verzaligd en bereid met hem mee te gaan, zinkt zij in zijn armen. Doch het zijn de armen van Bacchus, de god van de levenskracht (maar ook van de dood), waar zij zich aan toevertrouwt. Hij zal haar niet naar de Hades leiden, waar een eeuwig ‘niets’ heerst, doch naar de hemel van het onsterfelijk geluk.

Team en Cast

Muzikale leiding 
Stephen Barlow
Regie 
Graham Vick
Decor en kostuums 
Russell Craig
Licht 
Nick Chelton
Orkest 
Nederlands Philharmonisch Orkest
Der Haushofmeister 
Rudolf Asmus
Ein Musiklehrer 
Norman Bailey
Der Komponist 
Jeanne Piland
Tenor / Bacchus 
David Griffith
Ein Offizier 
Hans van Heiningen
Ein Tanzmeister 
Valentin Jar
Ein Perückenmacher 
Roger Smeets
Ein Lakai 
Tom Haenen
Zerbinetta 
Claron McFadden
Primadonna / Ariadne 
Rita Cullis
Harlekin 
Jeffrey Black
Scaramuccio 
Damon Evans
Truffaldin 
Clive Bayley
Brighella 
Julian Pike
Najade 
Linda Rands
Dryade 
Ans van Dam
Echo 
Maria van Dongen
Ein Inspizient 
Piet van Gent
Eine Theater-Garderobiere 
Tine Portasse-Suurbier
Zwei Bühnenarbeiter 
Mendel de Boer
Gerard Tiben
Zwei Lakaien 
Ad van Dam
Frank Kools