Recensie Opera: Les Contes d’Hoffmann

Een reusachtige poppenkast als decor, de Franse taal en engelachtige stemmen maken van Jacques Offenbachs opera Les Contes d’Hoffmann een fantastische uitvoering

Na het openen van het doek valt één ding meteen op: het unieke decor. Een kamer zweeft ongeveer drie meter boven het podium. Langzaamaan openbaren zich verschillende ruimtes daaromheen, waardoor verschillende dingen naast elkaar kunnen gebeuren. Dit zorgt voor een enorme levendigheid op het podium.

Hoewel de opera 3,5 uur duurt, loopt het verhaal toch lekker vlot. Dat komt omdat het bestaat uit een raamvertelling van drie verschillende exen van één man, Hoffmann.

Het is niet helemaal duidelijk of Hoffmann hallucineert of dat alles echt gebeurt. Ook de locaties zijn soms vaag. Bevindt de derde geliefde zich in een onderwater-casino-aquarium-dungeon? Is het fantasie of werkelijkheid?

Opvallend, dit stuk bevat:

  • een levende pop.
  • een moeder die niet is wat het lijkt.
  • moderne én ouderwetse kleding.
  • gerobotiseerde seks.
  • héél veel alcohol.
  • gokmachines.
  • zeemeerminnen.