Recensie Opera: Jenůfa

De drie generaties vrouwen v.l.n.r.: Stařenka (Hanna Schwarz), Kostelnička (Evelyn Herlitzius) en Jenůfa (Annette Dasch). Foto: Ruth Walz

Een heftig familiedrama dat toch best goed eindigt.

Het verhaal volgt een zware tijd in het leven van Jenufa: ze wordt zwanger voordat ze getrouwd is, de vader van het kind laat haar in de steek, en dan, als het kind in het geheim geboren is, besluit haar pleegmoeder Jenufa’s kind om het leven te brengen om Jenufa zo voor de schande te beschermen. Gelukkig eindigt het verhaal nog relatief goed voor Jenufa, best knap na alle drama in haar leven.

Vergeleken met andere opera’s is deze voorstelling lekker vlot en duidelijk. Geen ontzettend lange aria’s waar geen einde aan lijkt te komen, of teksten die je twee keer moet lezen voordat je begrijpt wat ze bedoelen. De opera gaf het publiek het gevoel dat ze naar een dramaserie zaten te kijken. Dit komt mede door de muziek; dat was een mooie en goede toevoeging aan de sfeer in de scènes.

Tot slot waren wij onder de indruk van het decor, het gaf een beetje het gevoel van een kijkdoos, die heel gedetailleerd was gemaakt. Ook het licht was prachtig en heel natuurlijk nagebootst. Niet alleen het daglicht was heel geloofwaardig, maar ook ’s nachts zag je de schaduwen van bomen op de gordijntjes.

Kortom, zeker een aanrader voor de opera-groentjes onder ons. Ook voor de al wat ervaren operabezoeker is het zeker de moeite waard, want we vonden de opera erg verfrissend ondanks het zware verhaal.

Opvallend aan deze opera:

  • Het is een verhaal dat wél goed eindigt, gebeurt vrijwel nooit in een opera.
  • De meeste rollen zijn vrouwelijk, gebeurt ook niet zo vaak.

Door: Juliëtte de Groot, Spektakelaar