Veel waardering voor Lulu

Maandag 1 juni ging Lulu in première. Door de recensenten wordt met veel waardering gesproken over de regie die in handen is van de befaamde kunstenaar William Kentridge. Ook sopraan Mojca Erdmann wordt, vanwege haar uitmuntende prestaties op toneel, regelmatig genoemd in de recensies.

Lees hieronder de eerste persquotes over Lulu!

Opera Lulu door de ogen van Kentridge is een cartoonesk drama

****

‘Lulu is een notoir lastig te ensceneren opera, maar de Zuid-Afrikaanse beeldend kunstenaar Wiliam Kentridge heeft de sleutel gevonden. Zijn zwart-wittekeningen zorgen voor een visuele eenheid en intrigerende perspectieven. […] het Koninklijk Concertgebouworkest [speelt] die verleidelijke, morose, kruidig zoet walmende, decadente en dubbelhartige noten van Alban Berg op een niveau waarvan ze in New York en Londen alleen maar kunnen dromen. […] Ook de cast was van torenhoog niveau, met als uitblinkers Mojca Erdmann als Lulu en Johan Reuter als een enge Dr. Schön en een nog veel engere Jack the Ripper. […] Kentridges Lulu is een indrukwekkende pendant van If We Ever Get to Heaven, de expositie van zijn werk die nu in Eye is te zien. Ervaringen die niemand mag missen.’

Het Parool, Erik Voermans (2 juni 2015)

 

Theater Kentridge

*** ½ (3,5 sterren)

‘De mentale projecties krijgen bij Kentridge gezelschap van een visuele variant. Zwarte inkttekeningen die doen denken aan gravures van Beckmann, collages op de manier van Schwitters, ze worden in grote afmetingen geprojecteerd op decorpanelen en bestrijken soms zelfs de hele toneelruimte. […] Zo schept Kentridge een Gesamtkunstwerk dat een tijdsbeeld oproept. […] Mojca Erdmann, een verderlichte sopraan met trefzekere stembanden, zet Lulu neer met het onschuldige vlinderachtige voorkomen van een kindvrouwtje, grote ogen en haren in de krul. […] De dirigent Lothar Zagrosek is op een laat moment ingesprongen voor Fabio Luisi en verdient zo extra bewondering voor de beheerste manier waarop hij leiding geeft aan de zangers en een voortreffelijk spelend Concertgebouworkest. […] Bergs complexe muziek ontoegankelijk? Hier is het als gesneden koek.

Telegraaf, Thiemo Wind (3 juni 2015)

 

Lulu: hoofdrollen voor Kentridge en orkest

***

‘Grote projecties van inkttekeningen zijn het meest substantiële ingrediënt van Kentridges enscenering van Lulu, later ook te zien in de Metropolitan Opera in New York. De Zuid-Afrikaanse beeldend kunstenaar toont waar hij het beste in is: gelaagde portretten en snelle zwarte vegen, herfstig wegwaaiende bladen, en toenemende fragmentatie en chaos wanneer Lulu’s stijgen op de maatschappelijke ladder (over lijken) omslaat in een niet te stoppen verval. […] Verbluffend is de wijze waarop het Koninklijk Concertgebouworkest dit complexe raderwerk, na Bergs dood voltooid door Friedrich Cerha in 1979, leven inblaast. Zinderend zijn de talloze individuele bijdragen van onder meer smeuïge saxofoon en klagende altviool. Na het uitvallen van dirigent Fabio Luisi vond het orkest in Lothar Zagrosek een ideale vervanger voor het coördineren op de halve millimeter en het liefdevol uitlichten van details.’

NRC Handelsblad, Floris Don (2 juni 2015)

 

Het oogt komt niets tekort in de Lulu-voorstelling van beeldend kunstenaar William Kentridge.

***

‘Prachtig, in Lulu, is de binnenhuisweelde uit het Weense interbellum. […] Schigolch zit geramd in de baritonkeel van de oude rot Franz Grundheber. Als de atleet Rodrigo geeft Werner van Mechelen een fraai stuk spreektheater weg. […] Lothar Zagrosek, de Duitse operaveteraan die de Lulu-klus heeft overgenomen van Fabio Luisi, kent het geheum van een verzadigde strijkersklank. In de instrumentale tussenspelen liet hij het Koninklijk Concertgebouworkest fonkelen.’

Volkskrant, Guido van Oorschot (3 juni 2015)

 

‘Lulu’ verzuipt in beeldenstorm

***

‘Meer dan drie uur lang kijken we naar een niet te stoppen kakofonie van beelden, die in al dan niet bewegende lagen over het decor en de zangers gedrapeerd worden. Het is bijzonder en fascinerend om naar te kijken. […] Wie de kunst van Kentridge kent, herkende er veel van terug in deze ‘Lulu’. Inventief, gelaagd en origineel. […] Lothar Zagrosek loodste het Concertgebouworkest met veel gevoel voor nuance door de schrijnende partituur heen. […] Het orkest stak in topvorm.’

Trouw, Peter van der Lint (3 juni 2015)

 

‘Lulu’ een verleidelijk plaatje in zwart/wit; Concertgebouworkest brengt kleur in opera Alban Berg

‘De in deze rol ervaren sopraan Mojca Erdmann is een fascinerende rots in de artistieke branding. […] Het decor toont daarom de wereld van die tijd. Daar overheen projecteert Kentridge zijn virtuoze spel met bewegende tekeningen. […] De orkestklanken van Berg krijgen een prachtige gloed, waar een saxofoon een heerlijke glans van frivoliteit overheen legt. Kortom: dit is precies de toon van het verhaal dat in deze voorstelling vooral oogt als de gevaarlijke Lulu zelf, een verleidelijk plaatje.’

Noordhollands Dagblad, Hans Visser (3 juni 2015)

 

Waardige afsluiting opera seizoen

****
‘De Nationale Opera kan terugkijken op een prachtig seizoen met Lulu van Alban Berg als waardige afsluiter. Dat kon eigenlijk niet anders met zoveel kwaliteit onder, op en rond het podium. […] Het is een werk met een aan perfectie grenzende muzikale architectuur. […] Wat een topzangers stonden er op het podium! Zangers (zoals Mojca Erdmann, Jennifer Larmore, Johan Reuter en Daniel Brenna) die niet alleen oog hadden voor de formele kant van Bergs muziek, maar ook de gloedvolle warmte wisten over te brengen. […] Deze zangers bleken niet alleen over indrukwekkende vocale kwaliteiten te beschikken, ze acteerden ook nog verduiveld goed. […] De Zuid-Afrikaanse beeldend kunstenaar William Kentridge smeedde als regisseur het geheel aaneen tot een wonderschoon, maar wel overdadig, cartoonesk drama met burlesk tintje. […] Voeg daarbij het uitstekende spel van het Koninklijk Concertgebouworkest onder leiding van Lothar Zagrosek en je hebt een voorstelling die je gezien en gehoord moet hebben.’

Theaterkrant, Oswin Schneeweisz (1 juni 2015)